Beter bestaat. Ook voor mij.

21 jaar jong en levenslang hopeloos. Zo voelde ik mij tot drie maanden geleden, terwijl ik al bijna tien jaar overleefde met de gevolgen van CPTSS.

De afgelopen jaren kreeg ik steeds meer labels en volgde ik meerdere behandelingen, zonder het resultaat waar ik op hoopte. Uiteindelijk werd ik omschreven als 'te complex' en liep ik vast in de hulpverlening. Ik werd van het kastje naar de muur gestuurd. Het voelde alsof er geen behandeling meer voor mij was en dat ik er maar mee moest leren leven. Ondertussen werd mijn wereld steeds kleiner en raakte ik steeds verder verwijderd van mezelf.

Naast mijn mentale klachten begon ook mijn lichaam steeds meer signalen af te geven: FNS, PNEA's, onverklaarbare pijnen, chronische hyperventilatie, migraine, PDS en ik sliep nauwelijks meer. Lichaamsgerichte therapieën brachten wat verlichting, maar deze verlichting was steeds van korte duur.

Ongeveer zes maanden geleden bereikte ik opnieuw een dieptepunt. Ik kwam op een punt waarop ik besefte dat het zo niet langer kon.

Er moest iets veranderen. Dus ging ik op zoek.

Tijdens mijn zoektocht kwam ik terecht op de website van Mark. Ik stuurde hem een mail. Er volgde een videocall en niet lang daarna startte ik het traject.

Ik herinner me de eerste sessie als de dag van gisteren. Mijn benen trilden zo hevig dat lopen nauwelijks lukte. Al snel voelde ik voor het eerst dat iemand mij écht begreep. Niet alleen mijn klachten, maar vooral ook wat daaronder lag. Mark legde zijn methode duidelijk en met humor uit, waardoor ik begon te begrijpen hoe mijn systeem werkt en waarom mijn lichaam reageerde zoals het deed. Een paar uur later liep ik de kamer uit. Pas toen ik opstond, merkte ik dat mijn benen niet meer trilden. Ik voelde weer kracht. In mijn benen, maar ook vanbinnen.

Inmiddels zijn we drie sessies verder en kan ik nog nauwelijks geloven waar ik nu sta. En misschien wel het meest bijzondere: ik kan bijna niet geloven dat wat tot een paar maanden geleden mijn realiteit was, toen voelde als mijn toekomst. De toekomst waarvan ik overtuigd was dat die levenslang hopeloos zou blijven.

Ik begin mezelf terug te vinden, stap voor stap. Ik heb weer zin in het leven en durf voorzichtig weer over de toekomst te denken. Ik ben er nog niet. Herstel is een proces en er dienen zich nog iedere dag uitdagingen aan. Maar het grote verschil is dat ik nu weet dat verandering mogelijk is. Dat ik weet hoe mijn systeem werkt. Dat mijn systeem kan leren. Dat mijn lichaam kan herstellen. Dat er meer in mij zit dan mijn verleden mij ooit heeft laten geloven, Dat ik langzaamaan weer begin te leven, in plaats van alleen maar te overleven. Én misschien nog wel het meest belangrijke: Ik ben niet langer slachtoffer van de gevolgen van posttrauma. Ik heb de regie.

Ik twijfelde in de aanloop naar de eerste sessie: moet ik dit wel doen? Beter bestaat toch niet voor mij? Al na de eerste sessie voelde ik het en inmiddels weet ik het zeker. Beter bestaat. Ook voor mij.

Mark, dankjewel. Dankjewel voor je verhaal, je betrokkenheid, je eerlijkheid en alle waardevolle lessen die ik mag meenemen.