Partnerperspectief
We zien elkaar weer.
Marieke VierwindOver Barry’s driedaagse en hun gezin
“Barry en ik zijn veel dichter bij elkaar weer gekomen want we zien elkaar weer.”
De schrijver aan het woord
Mariekes eigen woorden
Openbare Google-review
Afgelopen september hebben we Mark leren kennen. Eingelijk meer zijn vrouw, die tegen mijn man zei we gaan elkaar zien.
En ze had gelijk afgelopen mei zijn mijn man en ik naar hun toe gegaan zodat Mark mijn man maar ook mij konden helpen. Niet alleen Mark maar ook zijn vrouw waren er allebei voor ons en jeetje wat voelde dat goed. De herkenning die voor mij van belang was.
Maar vooral de aanpak voor mijn man. We zijn na 3 dagen terug gegaan naar huis in de beste versie van onszelf.
Zo Dankbaar om hun te hebben mogen ontmoeten en dat hun ons geholpen hebben.
Ik zou het iedereen gunnen om deze ervaring ook te mogen ervaren en weer te kunnen leven ipv overleven.
De schrijver aan het woord
Mariekes partnerverhaal
Zoals gepubliceerd op Breinhart · terugblik na drie maanden
Mijn reis met PTSS begon in augustus 2016, toen het duidelijk werd dat mijn man leed aan deze aandoening. Hoewel hij hulp kreeg en we langzaam manieren vonden om ermee om te gaan, bleef er een leegte. We wisten dat PTSS niet alleen hem beïnvloedde, maar ons hele gezin. De hulp die hij ontving was vaak individueel gericht en ons gezin werd daarbij niet meegenomen.
Jarenlang probeerden we ons aan te passen aan de schommelingen van zijn stemming. Ik probeerde constant de vrede te bewaren, maar de triggerende situaties waren onvermijdelijk, zelfs met al onze inspanningen.
In juni 2022 nam mijn man deel aan de Firefighter Stair Climb om geld in te zamelen voor de Stichting Bevrijd van PTSS. Het was tijdens dit evenement dat de opmerking werd gemaakt: ‘PTSS heb je niet alleen, je hebt het met je hele gezin.’ Dat raakte ons beiden. Dit was het moment waarop mijn man voor het eerst openstond voor de hulp van de stichting.
Toch, maanden later, gleed hij verder weg in zijn eigen strijd en werd ik de drijvende kracht achter zijn beslissing om contact op te nemen met de stichting. Na één e-mail werd hij binnen 10 minuten teruggebeld: ‘Barry, het is klaar, we gaan je helpen.’
Ik had geen idee wat ik kon verwachten toen hij besloot mee te doen aan een driedaagse training met Mark en Daniëlle van de stichting. Het verbaasde me dat ik als partner ook werd meegenomen in dit proces.
Wat volgde was een reis die niet alleen mijn man, maar ons hele gezin veranderde. Tijdens de sessies met Mark leerde mijn man de werkelijke betekenis van PTSS en hoe hij ermee kon omgaan. We ontdekten dat er zoveel aspecten van PTSS waren waar we nog nooit van hadden gehoord. De duidelijke uitleg en de oefeningen die Mark aanbood, zorgden voor inzichten die geen enkele psycholoog ons ooit had gegeven.
We kregen de kans om te praten zoals we dat al jaren niet hadden gedaan. De afstand tussen ons, die PTSS had gecreëerd, werd kleiner en we vonden elkaar opnieuw terug als partners en gezin.
Na de driedaagse training was Barry een andere man. Niet alleen was hij rustiger en meer in balans, maar ik merkte zelfs fysieke veranderingen, zoals het verdwijnen van de spanning in zijn buik. De steun van Mark en Daniëlle heeft ons als gezin sterker gemaakt en de impact van PTSS geminimaliseerd.
Drie maanden later leven we niet langer in overlevingsmodus, maar in een staat van werkelijke verbinding en geluk. Dankzij de methodiek van Mark en de steun van Daniëlle hebben we als gezin een nieuw hoofdstuk geopend, waarin we niet alleen overleven, maar echt leven.
