Alleen op reis. Vrij.

Na jarenlang van therapeut naar therapeut en zorginstelling naar zorginstelling kwam ik bij Mark terecht. Of eigenlijk, waren mijn ouders bij hem terecht gekomen. Ik zag het leven eigenlijk helemaal niet meer zitten. Ik zag niet meer voor mij hoe ik ooit van de trauma en andere ellende af kon komen en had heel eerlijk gezegd weinig vertrouwen in weer wat nieuws.

Mijn ouders brachten mij naar de intake, verdoofd zat ik in de auto voor mij uit te staren. We arriveerde en Mark stond daar met zijn twee honden op mij te wachten. We namen na een korte kennismaking afscheid van m’n ouders en begonnen te wandelen. Ik zei niet veel maar voelde mij wel direct op mijn gemak. Na een drie uur durende intake stapte ik weer in bij m’n ouders. Positief, dankbaar en vol vertrouwen. Ik voelde vuur in mij. Kracht! Hoop! Ik ga hier uitkomen!

Twee weken later startte ik bij Mark in zijn praktijk. Drie dagen achter elkaar zijn methode uitgelegd krijgen. Ik voelde mij veilig, gesteund, gehoord en begrepen. Het is bijna niet te beschrijven welke positieve impact deze dagen op mij hebben gehad. Ik ben Mark zo ontzettend dankbaar! Ik gun iedereen zo’n zelfde ervaring.

IK sta in mijn kracht. Eindelijk heb ik controle over mijn lichaam en kan ik vele van mijn gedachtes direct de deur wijzen en dat is heerlijk! De kracht die ik in mij voel is iets wat ik nog nooit heb ervaren. Ik durf weer écht contact te maken, te ondernemen, vooruit te kijken, creatief te zijn. Ik ben vrij. Ik kan leven!! WOW!

Haa Mark, hier een berichtje van mij uit Albanië. Alleen. Op reis. Ik!? Ik schrijf dit tijdens een prachtige hike in de bergen van Berat.

Terwijl ik de tocht omhoog loop en wederom te maken krijg met de prachtige Albanese natuur, word ik overvallen door emoties. Uit het niks voel ik tranen in m’n ogen. Ik vind een mooie plek en ga zitten schrijven. Van kleine tranen naar huilen en van huilen naar hysterisch janken. Het maakt mij allemaal niks uit. Een mix van geluk, ontlading en herinneringen aan afgelopen jaren. Het komt allemaal even voorbij.

De overdenking die de boventoon voert is: ‘Tering, ik heb dit alles gewoon overleefd’. Na jaren zoveel angsten realiseer ik mij hoe ongelofelijk vrij ik nu ben. Kalmte en rust. Dit gevoel vind ik precies zo terug in het prachtige landschap waarover ik uitkijk.

Ik wilde deze ervaring graag met je delen. Positief, dankbaar en vol vertrouwen. Warme groeten, Mirna.